Powtórny pogrzeb abp. Galla. Czuwanie przy trumnie i nabożeństwo

Parafia: Warszawa. Bazylika archikatedralna św. Jana Chrzciciela na Starym Mieście
Abp Stanisław Gall był biskupem pomocniczym Archidiecezji Warszawskiej, pierwszym biskupem polowym Wojsk Polskich w latach 1919-1933 i administratorem apostolskim Archidiecezji Warszawskiej w latach 1940-1942

Uroczystości rozpoczną się o godz. 12.00 wprowadzeniem trumny ze szczątkami abp. Galla do bazyliki archikatedralnej św. Jana Chrzciciela na Starym Mieście, gdzie odbędzie się czuwanie przy trumnie i zostanie odprawione nabożeństwo.

O godz. 14.00 z archikatedry wyruszy kondukt żałobny, który w asyście kompanii honorowej i orkiestry wojskowej przewiezie trumnę przed katedrę polową Wojska Polskiego, gdzie nastąpi ceremonia powitania i wniesienia doczesnych szczątków abp. Stanisława Galla do świątyni.

O godz. 16.00 zostanie odprawiona uroczysta Msza św. pod przewodnictwem kard. Kazimierza Nycza a po jej zakończeniu trumna zostanie złożona w krypcie katedry polowej.

Przeniesienie doczesnych szczątków pierwszego ordynariusza wojskowego z Cmentarza Powązkowskiegodo katedry polowej wiąże się z setną rocznicą powstania biskupstwa polowego, która przypada w 2019 r.

Abp Stanisław Gall urodził się 21 kwietnia 1865 r. w Warszawie. Studiował w latach 1880-1883 w seminarium duchownym w Warszawie, następnie w latach 1883–1887 w Rzymie filozofię, teologię i prawo kanoniczne. W 1887 r. obronił doktorat z filozofii. Święcenia kapłańskie przyjął w Warszawie 29 czerwca 1887 r. Po święceniach pełnił posługę duszpasterską na Służewie. W 1889 r. został profesorem liturgiki i filozofii warszawskiego seminarium duchownego, następnie wicerektorem seminarium. W 1910 r. mianowano go rektorem seminarium.

29 lipca 1918 r. papież Benedykt XV mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej i biskupem tytularnym Halikarnasu. Sakrę biskupią przyjął w archikatedrze św. Jana Chrzciciela 17 listopada 1918 r. z rąk abp. Aleksandra Kakowskiego.

5 lutego 1919 r. został mianowany przez papieża Benedykta XV biskupem polowym Wojska Polskiego. Równocześnie otrzymał stopień generała porucznika (zmieniony w 1922 r. na generała dywizji). Rządy objął 21 lutego 1919 r. Odegrał wielką rolę w organizacji i funkcjonowaniu duszpasterstwa wojskowego podczas wojny polsko-bolszewickiej. Zorganizował kurię biskupią i sieć duszpasterstwa wojskowego.

Po przewrocie majowym 1926 r. począł krytycznie odnosić się do władz państwowych i Józefa Piłsudskiego. W 1932 r. bp Gall złożył rezygnację z funkcji biskupa polowego, a w styczniu 1933 r. przeszedł w stan spoczynku jako generał dywizji Wojska Polskiego.

Po rezygnacji z funkcji biskupa polowego został mianowany 16 lutego 1933 r. przez Piusa XI tytularnym arcybiskupem Karpathos i pełnił obowiązki duszpasterskie w archidiecezji warszawskiej, w której do 1939 r. był wikariuszem generalnym. W styczniu 1939 r., po śmierci kard. Aleksandra Kakowskiego, został wybrany wikariuszem kapitulnym – tymczasowym rządcą archidiecezji, a 6 stycznia 1940 r. mianowany został przez papieża Piusa XII administratorem apostolskim archidiecezji warszawskiej.

Bp Gall zachowywał w okresie okupacji bezkompromisową postawę wobec Niemców. Informował Watykan o sytuacji w kraju i o zbrodniach popełnianych przez okupanta. Zmarł 11 września 1942 r. w Warszawie. Pochowany został w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim.